دانلود آهنگ گروه رستاک به زبان کرمانجی

                

    

                                                       لينك دانلود آهنگ صوتی :     ۱۱.۹ مگابایت

                                                                                دانلود mp3

                                                        لينك دانلود آهنگ تصویری:   ۳۱.۱ مگابایت        

                                                                                دانلود mp4

  

درباره گروه موسیقی هرای گروه موسیقی بانوان هرای (به زبان کردی به معنای فریادمیباشد که یکی ازمقامهای کردی دوتارمیباشد) رسما ازمهرماه ۸۴در شهرستان قوچان شکل گرفت.قبل سال ۸۴هرساله تحت عنوان گروه سرود دانش آموزی (آ.پ) شهرستان قوچان درمسابقات وجشنواره های مرتبط شرکت مینمودیم.اماازسال ۸۴ به صورت حرفه ای آغازکردیم.این گروه تحت عناوین درنا ـ بانوقوچانی ـ گزل ـ آرسکای وهرای درجشنواره های بسیاری شرکت نموده وباتوکل پروردگاروعنایت ولی نعمتان اما رضا عناوین زیر را کسب نمودیم:

۱.رتبه سوم اجرای گروهی دومین جشنواره کشوری وسراسری ضامن آهو(بخش آزاد) مشهد دی ماه ۸۱

ادامه نوشته

قوشمه, آلت موسیقی بادی کردهای خراسان

موسیقی های محلی یکی از مهمترین سرمایه های فرهنگی هر منطقه به شمار می رود، و در شمال خراسان این موضوع را می توان بوضوح دید.

 ((دوتار)) و (( قوشمه)) از مهمترین سازهای محلی کردی شمال خراسان به شمار می روند. اما به جرات می توان گفت که در این بین قوشمه غریب ترین, مظلوم ترین و بی پشتوانه ترین ساز ایرانی است. در قسمت غرب ایران و منطقه ایلام این ساز به نام (( دوزله )) معروف است. (( زل )) به معنی نی است و دوزله یعنی دونی، که به هم چسبانده شده اند. این ساز را با نامهای جفتان, جفتی، و در قدیم (( نرمارالمثنی )) نیز می شناخته اند. گفته می شود که این ساز را ابتدا فارابی ایجاد کرده و بعدها در بین ملیتهای مختلف ایران رواج یافته و کاملتر و پرطرفدارتر شده است.

قوشمه که در شمال خراسان گاهی آنرا (( قوسمه )) هم می گویند از دو نی به طول 20 سانتیمتر که در کنار هم چسبیده اند تشکیل شده. البته کوردهای خراسان بلااخص نی نوازان حرفه ای در روستاها و در بین عشایر بجای آلت چوبی نی از استخوان قلم پاهای پرندهء شاهین استفاده می کنند. از نظر موسیقیایی این ساز دارای یک اکتاو کامل است و می تواند هفت نت اصلی را بنوازد.

 این ساز که مخصوص مراسم شادمانی و عروسی هاست. بیش از 70 تا 100 سال قبل سازی بوده که آنرا کولی ها که در اصطلاح عامیانه آنها را مطرب می نامیدند در مراسم عروسی در ازای دریافت مبالغی می نواخته اند. با این حال نمی توان قدرت صدا و توانائی های شگفت و صدای دلنشین این ساز محلی در حال فراموشی را منکر شد.