هه لبه سته ک کُرمانجی تایبه تا محرم

 

وه خین مه دین کر ئاویاری

ئه ز نا خازم شه وێ تاری

له به ردوشمه ن خار و زاری

***

ما با خون ، دین را آبیاری کردیم

من سیاهی شب را نمی خواهم

در برابر دشمن خواری و ذلت را نمی پسندم

ابیات فوق برگرفته از کتاب نوحه های کرمانجی می باشد که به همت محقق ارجمند علی اکبر چوپانی

با نام « مرثیه عاشقان حسین » در سال ۸۲ به چاپ رسیده است .

غلامحسن عباس زاده – شیروان :

این شاعر عزیز و شوریده نیز کربلا را خطاب قرار می دهد و می سراید :

که ربه لا ئیشه وسه رێ هه فت ئاسمین مێوانێ ته

ده ستی وه ێیری زه مانی و زمین مێوانی ته

ده وه دارهاتیه و هیوه ک له وی پر نوره هین

سالی نه سالین ده شه و تن ده کنه زاری و شین

***

کربلا امشب سری که سرور هفت آسمان است میهمان توست

دستی مقدس در زمان و زمین میهمان توست

ساربان آمده و ماه هنوز تلائلو و نوری دارد

سالیان سال است در سوز و گداز و شیون و زاری اند .

منبع : وبلاگ اسماعیل حسین پور